Historia szopek krakowskich

Pierwsze szopki krakowskie powstały na przełomie XVIII/XIX wieku, jako dzieło cieśli z Krakowa, którzy w okresie świątecznym chodzili ze swymi szopkami po krakowskich domach. Z czasem najważniejszą rolę zaczęła odgrywać architektura szopki, wzorowana na wieżach mariackich, wykonywano także miniatury Wawelu, Barbakanu, Sukiennic.

To przede wszystkim Święta Bożego Narodzenia są inspiracją dla tych wspaniałych dzieł rękodzielniczych. Tradycja szopkarska przekazywana była z pokolenia na pokolenie. Dochód ze sprzedaży wykonanych szopek i kolędowania był w tamtych czasach bardzo duży – niejednokrotnie przekraczał średni dochód w zawodzie murarza czy cieśli.

Początkowo wytwarzano dwa rodzaje szopek:

  1. Małe szopki przeznaczone jako pamiątki, do zakupienia pod kościołem Mariackim, pozbawione scen lalkowych.
  2. Bardzo duże szopki, wykonane z niezwykłym artyzmem, wysokie nawet do kilku metrów. Przeznaczone były do tradycyjnych jasełek w trakcie kolędowania. Wytworzenie takiej szopki było ogromnie pracochłonne i kosztowne, ale im była większa i okazalsza, tym większe przynosiła później dochody!

Na krakowskim rynku szopka pojawiła się pierwszy raz w 1937, kiedy to dr Jerzy Dobrzycki – Dyrektor Muzeum Historycznego ogłosił konkurs na najpiękniejszą szopkę krakowską, nie przewidując nawet jak bardzo to wpłynie na życie artystyczne miasta. Zainteresowanie konkursem było ogromne – do konkursu zgłoszono wtedy aż 86 szopek. Z czasem, po II wojnie światowej, wytwarzaniem szopek mógł zająć się każdy – i tak też jest do dzisiaj! W każdy pierwszy czwartek grudnia na Rynku Głównym w Krakowie u stóp pomnika poety narodowego, Adama Mickiewicza twórcy szopek prezentują swoje dzieła, gromadząc tłumy ciekawych krakowian i turystów.

Dodaj komentarz